Hindoestaanse feestdagen bestaan in India sinds de Vedische jaren, in de tijd dat de Arische bevolking over het Sapta Sindhu gebied trok en oudste indiase teksten, de Veda’s, gemaakt werden. De feestdagen waren het resultaat van rituele vereringen die werden uitgevoerd om de goden te plezieren. Hoewel het bijzondere gelegenheden betroffen,  die de dagelijkse problemen even uit de weg hielpen, werden de feestdagen dagen van plezier en vermaak.

Vrouwen keken uit naar deze dagen, omdat ze dan bevrijd waren van hun dagelijkse verantwoordelijkheden binnenshuis. Behalve religieuze ceremonies, waren de feestdagen ook dagen waarop religieuze toneelstukken, dansenopvoeringen en muzikale optredens verzorgd werden. Tijdens de feestdagen heerste er een atmosfeer van vrijheid en geluk.

Maha Shivratri : ( Februari )

Er is een legende dat elk jaar op een maanloze nacht in februari een nacht van Shiva de vernietiger voorkomt. Op deze nacht zou hij de Tandava-dans uitgevoerd hebben, de dans van de creatie, instandhouding en vernietiging. Eerst wordt de hele dag gevast. En 's avonds komen de Shiva aanbidders bijeen in een tempel om zich te bezinnen en een offerplechtigheid ter ere van Shiva te houden. Shiva is één van de aspecten van de Hindoeïstische drie-eenheid: Brahma, Vishnu en Shiva. Om de aanbidder gedurende de hele nacht wakker te houden worden er de gehele nacht verhalen verteld over Shiva, heilige teksten gereciteerd en worden er lofliederen gezongen ter ere van Shiva. Shiva wordt door de aanbidder aanbeden om verlost te worden uit de kring van geboorte en wedergeboorte.

Holika Dahan is de vooravond van het Holifeest, waarbij de opgerichte Holika (het kwaad symboliserend) onder veel belangstelling wordt aangestoken.Dit vindt altijd plaats op de laatste dag van de maand Phagun. Het is dan volle maan. Na deze plechtigheid, onder leiding van een pandit (priester), zingen de aanwezigen onder andere Chautaals. Chautaals zijn liefdesliederen ter ere van Ram en Krishna.

.Er werd een grote brandstapel opgericht en nadat Holika en Prahlaad hierop plaats hadden genomen, werd alles in brand gestoken.  De brandstapel brandde de hele nacht flink door.  's Morgens ging een groepje kinderen kijken wat er eigenlijk gebeurd was.  Daar zagen ze de jonge Prahlaad vrolijk met het overgebleven as spelen.  Holika zelf was door het vuur helemaal verbrand en Prahlaad was ongedeerd gebleven.  De kinderen hadden veel plezier, zongen, dansten en maakten pret omdat Holika verbrand was en de vrome Prahlaad nog leefde.  Om deze legende te markeren worden op de dag voor Holi grote brandstapels gemaakt en aangestoken. Symbolisch gezien fungeert de brandstapel als vernietiging van het kwade (de verbranding van Holika). Tijdens de Holika-ceremonie loopt iedereen rond het vuur onder het roepen van verwensingen aan het kwaad. Ook werpt men rijstkorrels, aarde en stenen in het vuur om alle slechte gedachten en gewoonten te verbranden. De warmte van het vuur is ook een symbool dat de winter voorbij is en dat er warme dagen aan komen.

Deze gebeurtenis wordt door de Hindoes jaarlijks herdacht.  Ze vieren dan de overwinning van het goede op het kwade, van de goddelijkheid op de ongoddelijkheid, van het recht op het onrecht.

Holi Phagua: ( Maart )

Hanuman Jayantie is een feestdag ter ere van de geboorte van Hanuman. Na Ram is, onder de Surinaamse Hindoes, Hanuman de meest populaire godheid. Zijn populariteit dankt hij aan zijn alom in het epos Ramayana uitvoerig beschreven daden van moed en beleid en aan zijn edele eigenschappen van trouw en kuisheid. Hij wordt als de meest ideale, trouwe, onbaatzuchtige en toegewijde dienaar van Ram beschouwd. Door de Hindoes wordt hij aangeroepen als beschermer tegen en als verdrijver van kwade geesten en demonen. Tijdens diensten wordt uit de Hanuman-chalisa ( loflied aan Hanuman ) voorgelezen en wordt zijn jhandi ( vlag aan een bamboestok ) geplant.

Met Ram is Krishna de meest vereerde incarnatie van Vishnu. Krishna is de onderrichter. De Bhagavad Gita (Het lied van de verheven God ) en de Bhagavad Puran zijn aan hem gewijd. De Bhagavad Gita is een onderdeel van het grootste epos aller tijden en aller volkeren, nl. de Mahabharata. Dit epos bestaat uit ruim 100.000 sloka's (tweeregelige Sanskrit strofen). Op Krishna Janmastmi worden vooral in de tempels diensten gehouden, waarbij over het algemeen uit de Bhagavad Puran

Karva Chouth: (Oktober/November) 

Wanneer de maan opkomt, dan moeten de vrouwen een reflectie van de maan zien in de thaali (bronzen ronde dienblad) met water. Met de Thaali doen ze daarna een pooja waarbij ze bidden voor een lang leven hun echtgenoot. Het vasten wordt hierna beëindigd door het voeden van hun echtgenoot.

Dit feest is één van de belangrijkste hindoe-feesten.  Het is een combinatie van een aantal feesten, die omdat ze min of meer samenvallen niet afzonderlijk gevierd worden.  Als gemeenschappelijk thema hebben deze feesten de overwinning van het goede op het kwade, van het licht op de duisternis, van de warmte op de kou, van de waarheid op de onwaarheid, van de reinheid op de onreinheid. Met het Divalifeest in aantocht maken de hindoes hun huizen en de omgeving grondig schoon.  Op de dag van Divali reinigt ieder zich en trekt schone kleren aan.  Op die dag wordt er alleen vegetarisch gegeten en geen alcohol gebruikt.  Bij het aanbreken van de avond komt het hele gezin bij elkaar om te bidden. Het huis wordt versierd met bloemen en lichtjes.  Het vuur heeft voor hindoes een speciale betekenis. Vooral omdat het licht en warmte geeft en als een zuiveringsmiddel werkt.  De bedoeling van het Divalifeest is dat de mensen niet alleen het uiterlijke mooi en netjes maken, maar vooral hun geest of innerlijk verlichten.  Het hart moet warmte en liefde krijgen voor anderen, het hoofd moet open staan voor ware kennis en inzicht, de handen moeten tot algemeen nut aangewend worden en zo moet een ieders heil nagestreefd worden.

Dit is een hindoestaanse feestdag waarop de Srimad Bhagavad Gita centraal staat. De Gita komt voor in het 6e boek van het epos Mahabharata (het grootste epos aller tijden) en bestaat uit 700 shloka's (verzen) die in 18 hoofdstukken zijn gerangschikt. De Gita is de dialoog tussen Shri Krishna en zijn devoot, de ridder Arjuna. In deze dialoog worden drie wegen (yoga's) aangegeven, volgens welke de mens moksha (verlossing van dit aardse leven) kan bereiken. Deze wegen zijn: de karma yoga, de weg van het belangeloos handelen; de bhakti yoga, de weg van de intense overgave en de gyan yoga, de weg van het verstandelijk inzicht. De Gita, die de essentie weergeeft van de in de Veda's en Upanishads vervatte kennis en wijsheid, is in nagenoeg alle westerse talen vertaald. lees meer..